۲۸ خرداد ...

شرایط بد همیشه بوده و هست و خواهد بود....

من الان تو پایین ترین شرایط خودم هستم!

از نظر روحی...از نظر جسمی...از نظر فکری... از نظر اجتماعی...

بعد از جدایی از NJ یه جور حس عذاب وجدان داره روحم رو مثل موریانه میخوره.

وزنم به 65 کیلوگرم تقلیل یافته...!از بس توی این چند روز حرص خوردم!

فکرم دیگه روی هدفم متمرکز نیست...

یه جور دلزدگی از اجتماع تو وجودم هست که دیگه حتی دوست ندارم با هیچ یک از اعضاش ارتباط برقرار کنم.

از این همه تظاهر به خوب بودن جامعه وجودم داره فاسد میشه.چرا ما بد رو خوب جلوه میدیم!

دلم به چی این جامعه خوش باشه؟

به سعید بیچاره که با این وضعیت عصبی مجبور کار کنه...

یا به دختر احمقی که وای میسته جلوت و زل میزنه تو چشمات و بهت پیشنهاد احمقانه میده...

یا اون اقای گشاد احمق که ریده تو مملکت و الان داره فرافکنی میکنه...!

یا به اون شرکت احمق که یکی از بهترین پرسنل مهندسی نیروگاه ایران رو داره از دست میده...

یا به فیلمهای که رو پرده ها هست...

یا به کتابهای مزخرفی که این روزها داره بازار رو میگیره...

یا به دعواهای یه سری احمق...!

من باید به چی دلخوش باشم جز این که هر از چند گاهی میشینم با خودم فکر میکنم باید تحمل کنم تا بتونم از این مملکت کوفتی برم بیرون!

هر خرابی باشه بهتر از این طاقار گوهه...

کلا با ایرانی ها مشکل دارم.

ادمهای مدعی که جز خودشون هیچ کس دیگه رو نمیبین و هی واسه خودشون نوشابه باز میکنن و به به چه چه میکنن!

یه احمق هم نشسته اون بالا که وقتی میگوزه همه میگن چه بوی خوبی...وقتی زر میزنه میگی چه حرف خوبی و خلاصه ریده با  "ر" دسته دار!

تولد 20 اندی سالگیم هم اومد و رفت...امسال بی سر و صداترین تولد دوران زندگیم رو گذروندم.فقط اس ام اس بود که از زمین و زمان برام میفرستادن...

البته از NJ كتاب گرفتم...سه تا کتاب،دنیای سوفی،اکنون میان دو هیچ،دختر پرتغالی...رفتیم جمشیدیه و ازش خواستم با شخصیت حقیقی خودش کتابها رو برام امضا کنه.منکر این نیستم که دختر خوبی بود.اما من دنبال ارامشم...چیزی که هر چقدر هم سعی میکرد،نمیتونست بهم بده.

ادم مزخرفی هستم...اینقدر مزخرف که گاهی خودم حالم از خودم به هم میخوره...!تو اولین روزها بهش گفتم ادم باید دلش بلرزه تا با کسی بمونه...از همین حرفهای مزخرف ادمهای این زمونه...!

تو اخرین روزها بهش گفتم"یه موج ساده هم دل ادم رو می لرزونه،یه سونامی هم دل ادم رو می لرزونه.تو همون موج ساده بودی که دلم رو لرزوندی اما موجت اینقدر ضعیف بود که سریع گذشت...!"

یه دفعه جیغ کشید و گوشی رو قطع کرد!یه لحظه ترسیدم،اخه یه کم دیونه تشریف دارن!

موقعی از دستش عصبانی شدم که بهم گفت تو به من توجه نمیکنی و مجبورم برم خودم رو بفروشم!

انتظار داشت که سرش داد بیداد کنم و بگم نه و ناراحت بشم.اما من هم بهش گفتم اره خوبه ، اینطوری از کمبود محبتت کاسته میشه..!اون روز اعصابم خورد بود.

معمولا وقتی اعصابم خورده ، گوشیم رو میندازم تو پوست چیپس...نه اس ام اس و نه زنگ میخوره!

روز اخر یه سری اراجیف گفت که طبق معمول باور نکردم.

یه ادم بعد از 3 سال که با دوستش کاملا ارتباط دوستانه برقرار کرده بیاد و یه شب بگه دوستش داره و واسش میمیره!

یاد اخر سال 86 افتادم...!خواستم ببینم چقدر دوستم داره...دیدم خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر میکردم پیشرفت کرده.ولی باز هم این ذهن شکاک من نمیتونست باور کنه که یه ادم اینقدر شیفته من شده باشه!

اگه اون زمانی بود که مینوشتم و روزی 10 تا اتود میزدم بود...اره باور میکردم.اما الان که تبدیل شدم به یه تبعیدی و هیچ چیز جز اراجیف نویس توی ذهنم نمونده چرا؟

نمیخواستم روحیش خراب بشه.اما شد.کاریش هم نمیتونستم بکنم!واسه همین گفتم قرارمون یک سال بعد توی،همین روز...باز هم کلی مقدمه و مزخرف و اراجیف گفت که باز هم باورش برام سخت بود.خلاصه چند وقت پر التهاب رو داشتم که به سلامتی ازش فرار کردم.بعضی وقتا مردی به اینه که از میدون فرار کنی!نه این که بمونی و ذره ذره اب بشی...

احتیاج به زمان دارم تا دوباره خودم رو بسازم و برگردم.این مهندس کوفتی هم که یه قرارداد ترکمانچای گذاشت جلوم و گفت امضا کن!من هم طفره رفتم و امضا نکردم.خیلی گنده گوزی میکنه...!درسته ادم بزرگیه،اما فعلا که اون هم مثل من تبعیدیه..پس همینجا ازت خواهش میکنم که زر اضافی نزن!کارها رو من انجام میدم و اقا برای خودش اعداد و ارقام تحویل میده!ولش کن.اگه ادم بود،با این همه قدرتی که داشت کارش به اینجا نمیکشید.

از دیروز تا حالا این فکر شدیدا مشغولم کرده که من چرا نمیتونم با کسی بمونم و هر زنی رو راحت از دست میدم!

به این نتیجه رسیدم...

من با سورمه بزرگ شدم...

یک زن کاملا طناز و دلبر که بدون هیچ عشوه گری و خود نمایی دل هر کس رو میبره.یک بانوی تمام عیار که نمونه ش رو تا به حال ندیدم.من حاضرم به خاطر یه خندش هر کاری بکنم،تا فقط بخنده، و من هم از شادی اون شاد باشم.

من با ماه بزرگ شدم...

یه دختر شاده شاده شاد،که دوست داره زود شوهر کنه.اینقدر با این موجود کزای راحتم که خیلی ها حسادت میکنن و سعی در تخریب رابطه ما دارن.خیلی از اخلاقاش به یه زن نمیخوره.اما وقتی بخواد زنانگی کنه همه باید لنگ بندازن!دوستش دارم...اینقدر که حتی حاضرم غرورم رو براش بزارم کنار...توی اون اتاقک بالا خاطره های زیادی با هم داریم...بهش گفتم!اگه شوهر کنی باید یه اتاقک شیشه ای تو اتاق خوابت برام درست کنی!

من یه زمانی با اشا بودم...

یه دختر عجیبه،عجیبه عجیب...اینقدر عجیب که بعضی وقتها خودم حیران کارهاش میموندم.همیشه از بودن در کنارش لذت میبردم.و همیشه به این افتخار میکردم که من یه زمانی با یه دختری دوست بودم که برام اسطوره معرفت و زیبایی و شادی بود.میدونم الان به قهقرا رفته...میدونم الان کارش به جاهای باریک کشیده.و من خودم رو مقصر اصلی همه این بدبختی های اون میدونم.اگه یه کم بیشتر دقت میکردم الان کنارم بود و با ماه یه گروه سه نفری عالی رو تشکیل میدادیم.اما حیف که حالش خراب شد...!

وقتی این ادمها رو میزارم کنار هم میبینم که یه احمقی مثل NJحتي به گرد پاشون هم نمیرسه...البته حنا قضیش با njفرق ميكنه...